De troost van de Nacht
Telkens ga je weer, ook al ken je de bezwaren. Niet elke dichter is goed verstaanbaar. Sommige poëzie is beter te lezen dan te beluisteren. De muziek tussendoor is soms echt veel en veel te hard – en toch ga je weer. Naar de Nacht van de Poëzie. Dit jaar in Utrecht was de 43 ste editie. Gastheer Piet Piryns, met zijn verrukkelijke basstem en Vlaamse tongval, kondigt aan dat debutanten bibberen in de coulissen, en spreekt de hoop uit dat zij zich niet te veel moed indrinken. Piryns’ al even indringend gevooisde counterpart Ester Naomi Perquin houdt het publiek voor dat, bij twijfel over wel of niet een discobal, je altijd moet kiezen voor: wel een discobal. Waarmee een stille hommage werd gebracht aan de onlangs overleden Paulien Cornelisse. Het publiek is gewaarschuwd. Als steeds treft het contrast tussen het hevige, rumoerige enthousiasme van de zaal en de indrukwekkende stilte waarmee de vertolkte poëzie wordt verwelkomd. Soms respectvol, bij gedichten die waarschijnlij...