De lucht in tot besluit

Op 8 april 2026, bijna vier maanden na het afscheid van yours truly als conservator Kaarten, Geografie & Reizen bij het Allard Pierson te Amsterdam, volgde in kleine kring nog een grande finale. Op uitnodiging van een van de relaties met wie de afgelopen jaren warme contacten zijn opgebouwd, maakten we een excursie boven Nederland per helikopter. Het weer kon niet beter, en allemaal hebben we genoten van een adembenemend evenement.

Het gezelschap bestond uit vijf passagiers en drie piloten. Na vertrek in twee machines vanaf het HeliCentre nabij Lelystad airport volgde een bijna twee uur durende rondvlucht. Vanaf een hoogte van tussen de 500 en 1500 voet konden we uitkijken over ons kleine, dierbare en waterrijke land. Soms had je geen idee wat je zag, soms herkende je ’t meteen. 

Grofweg koersten we over de randmeren richting Amsterdam, vlogen we noordelijk langs de hoofdstad naar de monding van het Noordzeekanaal, waarna een zwenking werd gemaakt naar links, om vervolgens de kustlijn te volgen. Een korte manoeuvre landinwaarts vergunde ons een blik op bloeiende bollenvelden en de talrijke blikkerende auto’s op de zonnige parkeerplaats bij Keukenhof. Aansluitend maakten we een extra rondje boven de haven van Scheveningen wegens speciale aandacht voor dat gedeelte van Den Haag. De Tweede Maasvlakte was toen al in zicht.


Eenmaal daar aangekomen volgden we de Nieuwe Waterweg en de Maas, met geweldig uitzicht op Rotterdam (Erasmusbrug, de Kuip!) en de enorme havencomplexen in de directe nabijheid. Daar eenmaal voorbij chopperden we zachtjes aan weer in noordoostelijke richting, naar Almere en ten slotte terug naar Lelystad.  

De tocht betekende ook een hernieuwde kennismaking met enkele inhoudelijke bijdragen uit het boek Nederland Waterland (uitg. Lannoo, 2025). Daarin behandelen Marieke van Delft en ik de geschiedenis van Nederland, met water als specifieke invalshoek. Het was een grote buitenkans om nu, vanuit de lucht, te zien waarover we op papier hadden geschreven: het IJsselmeer, het eiland Pampus, de Marker Wadden, de sluizen bij IJmuiden en het Noordzeestrand.

Opvallend was te zien hoe de passagiers – van wie niemand ooit eerder in een helikopter had gezeten – vooral naar beneden keken. Terwijl de piloten alleen maar aandacht hadden voor eventueel ander vliegverkeer. “Woorden schieten tekort” is een cliché – maar voor deze zeer bijzondere excursie is het volledig van toepassing. Iedereen was dankbaar weer veilig op de grond te staan, en allen keken opgetogen en voldaan terug op een uitzonderlijk avontuur. Het was sensationeel en het was vooral: onvergetelijk. 






Reacties

Populaire posts van deze blog

Gemengde gevoelens in Zwolle

'Nederland waterland' op het Boekenbal 2026